„Zapisałam dom twoim braciom. Mężczyźni potrzebują wsparcia w życiu. A ty jesteś silny; sam na siebie zapracujesz” – zdecydowała twoja…

milczała, patrząc przez okno na wieczorne niebo.

„Mamo, nie potrzebuję przeprosin” – powiedziała w końcu spokojnie i bez goryczy. „Wystarczy mi, że żyję teraz własnym życiem. Żałuję tylko jednego: że nie zaczęłam wcześniej”.

Pogłaskała dłonią swój zaokrąglony brzuch i uśmiechnęła się, spokojnie i bez żalu.